az önce, yazmaktan konuştuğum biri, öylesine biri değil, sevdiğim biri, senin de tumblr’ın vardı, neden güncellemiyorsun ki dedi. 

sevindim. birinin buraya hiçbir şey yazmadığımı bilmesi bile iyi geldi.  yazar egosuna sahibim sanırım. ya da okunmayan yazar kompleksine.  

ben de, “çünkü yazacak şeyim yok, içi boş kütük gibiyim” dedim. 

“içi boş küllük” dedi. yanlışlıkla. 

sonra düşündüm. galiba içi boş küllük daha boş. hiç yaşamamış, yaşamıyor gibi, titiz bir hanım teyze gibi, küllüğünü boşaltmadan sigara içmeyen obsesif gibi.

içi boş küllük, içi boş kütükten daha boş evet. 

bu şarkı ne derseniz; “hiç yaşamamışız gibi olacak sonunda” sözlerinden serbest çağrışım. *

*sırf yazmak için, yazmış olmak için yazdım, halden anlayıverin.