Buyuduk

tek bilmek istedigimizin bir sonraki sarkinin ne oldugu gunlerdi.
deniz soguksa yarin gireriz derdik, deniz bir yere kacmiyor ya?
tek derdimiz de aksama o cocugu gormekti. giyinir, suslenirdik.
sabahin ilk isiklarini gordugumuzde ayakkabilarimiz ellerimizde; eve yururduk.
dunya umrumuzda degildi, yazdi.

sonra
buyuduk
circir boceginin sesinde, kimildayan yaprakta, ayagini uzatmakta, az gunes yuzu gormekte, topraga basmakta, bikini izinde, aksamustu birasinda, gunbatiminda, uc gunde her birini yapabilmekte aradik o tadi.
buyuduk.